امروز

سه شنبه, 03 مرداد 1396

ورود اعضا

اوقات شرعی

معرفی سجزی

سجزی ، سکزی یا سجزی منصوب به سکستان یا سجستان که نام قدیم سیستان بوده چون در حدود 127 سال قبل از میلاد ، طایفه ای در سرزمین سیستان زندگی می کرده اند و دولتی را تشکیل داده اند ، آنجا را سکستان و سجستان نامیده اند . اما علت اینکه در فاصله 35 کیلومتری اصفهان محلی را سیستان سجزی و سگزی نامیده اند حکایات زیاد را تعریف کرده اند .
اول به دلیل وجود گروهی مهاجر از استان سیستان و بلوچستان و بعد استقرار در این محل که خود را سجزی معرفی کرده اند که به معنی اهل سیستان بودن است .
دوم در زمان شاه عباس صفوی وقتی برادران آنتونی و رابرت شرلی بعد از عبور از دشت باتلاقی و بیشه زار تاغ و گز به برکه ای خشک و پر از نمک رسیدند . کلمه سجزی را تکرار کردند که بعدها به همین نام باقی ماند .
سوم اینکه فاصله محل فعلی سجزی تا اصفهان هشت فرسخ بوده که سکز به زبان ترکی گفته شده که بعدها به سکزی یا سجزی تغییر یافته است .
اما به استناد ادبیات تاریخی و پسوندهای فامیلی دانشمندانی چون ابوسعید سجزی معین الدین حسین سجزی امیر حسن علاء سجزی دهلوی نشان از محل زندگی آنهاست که سیستان فعلی می باشد دلیل بر اینکه افرادی که اقدام به آبادانی محل مذکور نموده اند یا جمعیت اولیه از محل سیستان بوده اند .
اما سجزی یا سگزی یا سکزی هر کدام یک کلمه ای بیش نیست و آنچه در پی خواهد آمد آغاز و شروع محلی بنام سجزی فعلی نیست بلکه چشمه ای از تاریخ پر از فراز و نشیب سرزمین ما ایران و قطعه ای کوچک از آن است که میراث گرانبهای ایران اسلامی است .
عهد صفوی یکی از دوران ترقی و پیشرفت ایران به ویژه اصفهان که پایتخت است را تبلور حکومت ایران می توان دانست . حضور آنتونی و رابرت شرلی دو برادری که به عنوان مشاور شاه عباسی در مملکت ایران به گشت زنی پرداخته و نقاط مهم را شناسایی و ثمرات و محصولات آن محل را به عرض شاه رسانده از صفحه تاریخ نادیده نیست . به دلیل اینکه قسمتی از حوزه آبریز منطقه از مورچه خورت ، میمه ، حبیب آباد و سپس ارتفاعات زفره به طرف دشت سجزی بوده است آبهای سطحی در این محل تلاقی پیدا کرده به ویژه سیلابهای فصلی که باعث ایجاد برکه و باتلاق سجزی که مملو از درختان تاغ و گز بوده و به دلیل بالا بودن آبهای سطحی که در لایه اول زمین وجود دارد و بسیار شور است شورآبی وسیع بوجود آمده که عبور از آن بسیار مشکل بوده است . برادران آنتونی و رابرت شرلی بعد از عبور از قهاب و گلون آباد و عبور از جنگل و بیشه زار تاغ به قصبه ای کوچک در ماهور گچی و نمکزار رسیده که با دیدن شوره زار نمک ، سجزی را تلفظ کرده اند وجود درختان و بیشه زارها باعث مخفی ماندن محل از دید دیگران بوده است . برادران آنتونی و رابرت شرلی از سجزی به طرف ورتون حرکت کرده و از آنجا به آبگرم رفته به دلیل اینکه قبلاً شاه عباس در محل آبگرم از درد قولنج رهایی یافته و از راه کمشچه و حبیب آباد به اصفهان عبور نموده اند راه جدید را کوتاهترین راه برای دسترسی به آبگرم ورتون تلقی کرده اند . بعد از گذشت یکسال و احداث جاده از میان بیشه زارهای ذکر شده ، شاه عباسی عزم سفر جهت آب درمانی به ورتون می نماید که از مسیر جدید عازم می شوند . کدخدای محل در آن زمان فردی به نام کیکاووس برادر کدخدای زفره کلوم بوده است که با استفاده از راهنمایی برادران شرلی اقدام به تزئین محل سجزی می نماید تا آن زمان یک رشته قنات تأمین کننده آب شرب و کشاورزی محل بوده است محل ورود شاه عباسی آبپاشی و آذین بندی می شود . شاه صفوی که قبلاً دستور ساخت 999 کاروان سرا ، حمام و مسجد را به کارگزاران داده بود که جهت رفاه مسافرین و قافله ها بر روی جاده های کشور احداث نماید لذا احداث جاده در باتلاق ،کویر و بیشه زاری که حدود سه فرسخ مسیر آبگرم ورتون به اصفهان را کاهش داده نظر شاه عباسی را جلب نمود .
جهت اینکه شاه را متقاعد نمایند که محل جمعیتی زیاد دارد و استحقاق ساخت کاروان سرا ، حمام و مسجد را دارد از والی زفره ، ورتون ، شور آباد و فشارک درخواست می شود که اهالی روستاهای تحت امر را در محل سجزی تجمع نمایند تا شاه بادیدن این جمعیت دلش به رحم آید و دستور عمران و آبادانی و ساخت کاروان سرا را صادر نماید .
شاه عباسی هنگام مراجعه به محل سجزی که از استقبال گرمی برخوردار می شود دستور احداث کاروان سرا ، حمام ، مسجد و حفر دو رشته قنات که یکی متعلق به محله شور آباد (مزرعه شور) و دیگری با همت ساکنین محله قلعه درویش که مالکان صحرای نقی آباد بوده آغاز شده که در حال حاضر هر دو قنات از طولانی ترین قنات های شهر سجزی می باشد .
آثار به جای مانده قلعه درویش در جنوب شرقی مزرعه نقی آباد موجود است .
به روایتی آغاز کار و حضور شاه عباسی در شب نیمه شعبان روز پنج شنبه بوده است که توسط عالم بزرگ زمان شاه عباس صفوی شیخ بهایی احداث محل مذکور آغاز شده و پس از 5 سال به بهره برداری می رسد .
بالاخره عمران محل آغاز شده و از روستای محصور و مخفی ، محلی علنی با برج و بارو و امن جهت مسافرین و قافله ها به وجود می آید . سجزی با همه فراز و نشیب تاریخ همراه بوده است و در تمام صحنه های تاریخی و سرنوشت ساز کشور ایران اسلامی همراه و همگام بوده است از حمله اعراب تا مسلمان شدن و از حمله مغول تا شهادت جوانان .
شهر سجزی در فاصله 35 کیلومتری اصفهان و از ناحیه شرق در کنار جاده ترانزیتی اصفهان نائین و در آغاز کویر قنوده است . سجزی که با رودخانه زنده رود 21 کیلومتر فاصله دارد و به علت شیب موجود امکان برداشت آب از آن رودخانه نیست ولی دشت آن بوسیله آبهای زیر زمینی که شامل قنوات و چاههای عمیق است آبیاری می شود . عمیق ترین چاه 230 متر و طولانی ترین قنات 15 کیلومتر است . سفره های آب زیرزمینی در لایه اول شور و بدمزه است و آب شیرین که در عمق 120 متر به پائین یافت می شود تشکیل شده است ارتفاع از سطح دریا 1602 متر و حداکثر دمای آن 5/38 و کمترین آن 6/8- و تعداد روزهای یخبندان آن 65 روز است .
همانطور که اشاره شده منطقه سجزی قبلاً از آبهای سطحی یا سیلاب های فصلی در امان نبوده با احداث راههای حاشیه و روستایی ، هدایت آبهای سطحی به شهر سجزی به نحوی تقویت شده که در فصل بارندگی احتمال آبگرفتگی شهر می باشد .
آب و هوای منطقه به صورت صحرا و کویر است و به علت شرایط اقلیمی در منطقه بادهای شدیدی و با سرعت بالا باعث ایجاد غبار محلی و اختلال در زندگی و آمد و شد در جاده ترانزیتی اصفهان نائین می شود .
توسعه محله سجزی از مظاهر قنات در محله سقاخانه شروع گردید و محلات بعدی به طرف شمال شرق با چند خانوار شکل گرفته است و در سالهای 1330 تا 1345 توسعه سجزی به طرف شمال شرق بوده است . به علت وجود اراضی کشاورزی توسعه منازل بر عکس زمینهای کشاورزی بوده است و در حاشیه میله های قنات اقدام به احداث بنا و ساختمان نموده اند . محله مزرعه شور هم به همین سبک توسعه پیدا کرده که به دلیل احداث جاده نائین اصفهان و اهمیت به محله سجزی تعدادی از ساکنین روستاهای اطراف به ویژه فشارک، زفره و ورتون به این محل مهاجرت نموده و ساکنین محله سجزی را افزایش داده است . محله مزرعه شور هم از کسبه و بازاریان اصفهان تعدادی جهت سکنی مراجعه نموده و باعث آبادانی و توسعه محل گشته اند . در دهه 40 که اوج توسعه راه آهن جمهوری اسلامی می تواند تلقی شود ایستگاه راه آهن سجزی (سیستان) یکی از نقاط مهم و حساس راه آهن جمهوری اسلامی تلقی شده محلی که تلاقی راه آهن جنوب شرق و شرق به مرکز لحاظ شده و شرکت راه آهن اقدام به احداث واحدهای مسکونی به تعداد دویست واحد با خدمات شهری از جمله درمانگاه ، مراکز آموزشی ، ورزشی ، تفریحی و سریس های رفت و آمد جهت ساکنین می نماید و علاوه بر محله سجزی و مزرعه شور محله های دیگری به این منطقه اضافه شده که باعث رونق منطقه و محل می گردد .
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و جهت توسعه روستای سجزی قطعه ای از اراضی صحرای سجزی به عنوان محل توسعه و آبادانی روستا به عنوان شهرک المهدی «عج» تعیین می شود که تهیه طرح و آمایش زمین توسط بنیاد مسکن انقلاب اسلامی صورت گرفته است .
با تصویب هیئت دولت در مورخ 22/2/1377 نقاط جغرافیایی سجزی مزرعه شور و مجتمع مسکونی ایستگاه راه آهن از توابع بخش کوهپایه شهرستان اصفهان ادغام و به شهر تبدیل و با عنوان شهر سجزی شناخته می شود .
شهرداری سجزی رسماً از مهرماه 1377 با انتخاب آقای سید اصغر فیاض به عنوان شهردار آغاز به کار نموده است .
همانطور که اشاره شد شهر سجزی در تمام مراحل و زمانهای مختلف همراه مردم ایران اسلامی بوده است تقدیم بیش از 30 شهید نشان از ایثار و و شجاعت مردمان سخت کوش و صبور سجزی است . وجود 10 باب مسجد و دو حسینیه هم از دیانت و ایمان و تقوای مردمانی که با تلاش و زحمت و حفر قنات در دل زمین به دنبال روزی حلال بوده اند و از خدای سبحان رزق و توسعه طلب نموده اند .
امروزه سجزی شاهد مردانی در تمام صحنه ها از جمله حوزه علمیه ، دانشگاه ، نیروهای لشکری کشوری و قوه قضائیه هست که افتخار پسوندی سجزی فشارکی زفره ای را به دنبال خود دارند جوانانی که در تمام صحنه های پیشرفت و توسعه کشور اسلامی ایران سهیم هستند .
وجود کارخانجات حاشیه شهر سجزی باعث ایجاد بزرگترین شهرک صنعتی شرق اصفهان (سجزی) شده که قریب به 48 درصد شاغلین شهر در این مراکز مشغول به کار هستند و با توسعه شهرک مذکور امکان اشتغال بیشتر جوانان استان و شهرستان اصفهان به نظر می رسد .
امید است که مسئولین وزارت محترم صنایع و معادن و شهرک های صنعتی با دستور کار قرار دادن صنعت سبز و توسعه پایدار وضعیت فعلی که هر روز صبح شبنم کویری همراه با ذرات آلاینده بر گونه گل و برگهای انار ، انجیر و تاغ های دشت سجزی طراوت صبح گاهی را به سیاهی برگها تبدیل نموده است که باعث بروز مشکلات تنفسی و ریوی برای ساکنین محل شده است را به دشت سبز و بیشه زار درختان و گیاهان شور بسند تبدیل نماید .
توسعه شهر سجزی در منطقه و آمایش زمین شهرک المهدی نوید بخش شهری مهاجر پذیر با ظرفیت حداقل 000/50 نفر شاغل و کارگر صنعتی را در آینده ای نزدیک به متقاضیان کار و صنعت می دهد .

بدون شرح